Dagboek Costa Rica reis

Woensdag 12 juli
Het is 2.30 uur en de wekkerradio begint te spelen. Toch nog iets geslapen. Nu gaat het beginnen, de al lang voorbereide reis naar Costa Rica! Om 2.45 uur gaat de voordeurbel.”Nou die zijn wel erg vroeg.” Het zijn Jolanda en Koen die ons komen uitzwaaien. Nog snel even een paar zaken regelen zoals  de TV antenne uittrekken, internetmodem, T.V. stekker uit , video enz. Opeens staat de woonkamer vol reizigers. Het taxibusje uit Maaseik is er ook al. Tassen en koffers worden naar buiten gedragen en ingeladen.

De tweede bus arriveert en fijn op tijd vertrekken we naar Born waar we Wiel als laatste oppikken. Op de rotonde bij Born staan Koen en Jolanda nog eens te zwaaien, het lijkt wel of we een wereldreis gaan maken! Toch wel leuk en ik hoop, dat ze in de drie weken dat we weg zijn, de plantjes goed verzorgen. Met een flinke snelheid gaat het over de autobaan richting Brussel. Zal er iets van de staking door de Iberia-piloten merkbaar zijn? Even voor vijf uur komen we aan op vliegveld Saventem. De incheckbalie van Iberia hebben we snel gevonden, maar er valt nog geen enkele activiteit te bespeuren. We sluiten ons aan bij de al wachtende mensen in de rij. Om ongeveer half zeven kunnen we inchecken en krijgen we onze boardingkaarten. Nu kunnen we met een gerust hart en op ons gemak iets te eten gaan zoeken. De staking is ons gelukkig (tot nu toe) bespaard gebleven. Na het eten gaan we naar de paspoortcontrole. Vergeleken met vier jaar geleden in Amerika valt het hier reuze mee. Alles wordt grondig maar niet echt overdreven gecontroleerd.

De vlucht verloopt rustig. Als we om ongeveer 10.20 uur in Madrid landen, moeten we eerst met de luchthavenmetro richting de gates van Iberia. Wat een enorm grote luchthaven! Gelukkig hoeven we hier niet met onze koffers te slepen, die worden automatisch overgeladen en nu maar hopen dat ze straks in San José ook weer uit het vliegtuig te voorschijn komen. Om 11.45 uur kunnen we het vliegtuig in, een Airbus 340-600. In het midden een rij bestaande uit vier stoelen naast elkaar, met aan weerszijden nog een rij met twee stoelen. Na wat vertraging stijgen we om 13.10 uur op, nu voor een lange zit van zo’n 10 tot 11 uur.
Op het moment dat ik dit schrijf is het 20.10 uur (Nederlandse tijd) en moeten we nog zo’n kleine 4 uurtjes vliegen. Toch wel erg lang en ik zal blij zijn als het voorbij is. Vliegen vind ik heel fascinerend maar de onrust die ik voel ben ik pas kwijt als we weer veilig geland zullen zijn. Om 16.30 uur Costaricaanse tijd landen we op vliegveld Juan Santamaria van San José. Nu wachten tot iedereen de koffers bij elkaar heeft. Mijn paraplu die ik thuis voorzien heb van een gat in het handvat om deze op een speciale manier aan mijn rugzak te kunnen vastmaken komt niet op de lopende band van de koffers te voorschijn. Toch nog maar even wachten zolang er nog koffers komen. Uiteindelijk om 17.00 uur geven we de moed maar op en laten de paraplu maar voor wat het is en lopen we naar de uitgang.

Hier staat Frank Nietfeld al op ons te wachten. Ook onze reisgids Marieke Kruitwagen die ons de komende drie weken zal begeleiden staat al heel enthousiast op ons te zwaaien. Met onze opvallende T-shirts vallen we natuurlijk direct op als de kikkergroep uit Nederland. Wat betreft uiterlijk lijkt Marieke veel op de reisleidster die we vier jaar geleden hadden, ik voel me weer helemaal “thuis” hier. Met de bus gaat het vervolgens richting hotel in San José. Frank Nietfeld en Marieke bekijken vol bewondering het programmaboekje dat wij al over de komende reis gemaakt hebben.
Bij het hotel aangekomen worden de koffers uitgeladen en krijgen we onze kamer aangewezen. Een leuk hotel met een mooie binnenplaats en een zitje waar we ook ’s morgens zullen ontbijten.